Maar dan ook letterlijk: vandaag een fysiologische test gedaan in de O.U.B.C. gym. In essentie komt het er op neer dat je 6 stappen van 4 minuten moet roeien (op een ergometer) welke steeds intensiever worden. Na iedere stap wordt er via een prikje in je oorlel bloed afgenomen dat wordt geanalyseerd in een speciale machine op de hoeveelheid lactaat. Lactaat (de zuurrest van melkzuur) is het eindproduct uit het glucosemetabolisme onder zuurstofarme omstandigheden: anaërobe glycolyse. Het levert energie aan skeletspieren tijdens zware inspanning.

Normale lactaat waarden schommelen tussen de 0,5 – 1,5 mmol/l. En waarde >5 mmo/l begin je al aardig te voelen en je hartslag zal hard gaan stijgen vanaf dat punt. Na de 6 intervallen, met allen een minuut rust tussendoor volgt er nog een interval van 4 minuten maximaal. Het doel van dit laatste interval is om zo veel mogelijk lactaat op te bouwen als mogelijk (>10 soms zelfs 15 mmol/l). Na dit laatste interval wordt na 1 minuut nog een keer bloed afgenomen, omdat onder normale omstandigheden het lactaat bij herstel van dergelijk zware inspanningen nog door stijgt.

Uiteindelijk worden alle variabelen zoals lactaat, hartslagfrequentie, wattage en tempo verzameld en middels een formule, die voor ons normale stervelingen nauwelijks te bevatten is, wordt dan de VO2-max (=maximale zuurstof opname vermogen) en de vermoedelijke grens waar op je gaat verzuren berekend. Dit alles met als doel een individueel zo efficiënt mogelijk trainingsschema te kunnen opstellen. En bij herhaling van de test kan de coach ook uitspraken doen over de fitheid van de roeiers op dat moment. En daaropvolgend of het verstandig is om harder te gaan trainen of juist gas terug te nemen.

Wat mij vandaag nog het meest verbaasde was de strakke regie waarmee de test was opgezet. Ik heb in Nederland vaker dit soort testen ondergaan, waarbij eerlijk gezegd een vast strak gereguleerd protocol ver te zoeken was. Vaak zat je in Nederland met 6 man op een rij en werd er bij iedereen door 1 persoon bloed afgenomen, de ene keer direct na de laatste haal van het interval, soms bijna een minuut erna. In mijn opinie kunnen lactaat waarden in het bloed in die periode aardig variëren. Zo niet vandaag bij de O.U.B.C. Het afnemen van de bloedmonsters gebeurde door 3 personen voor maximaal 6 roeiers, en vond iedere keer plaats direct na de laatste haal. De 5 stuurman/vrouwen waren verantwoordelijk voor het noteren van alle overige data. Ook qua instructies voorafgaand aan de test: waar we in Nederland vaak gingen zitten op de ergometer en ons trucje deden, kregen we hier in Oxford in het weekend al een briefing over de do’s en don’t voorafgaand aan de fysiologische test. Of deze details er echt toe doen valt te bediscussiëren, maar het leidt wel tot een constante benadering. En daardoor zijn verschillende testuitslagen van een persoon beter te vergelijken. Om een klein voorbeeld te geven: je wordt niet geacht niet te hard naar de gym toe te fietsen ook al ben je te laat. Als je te richting te gym te hard op je pedalen gaat staan dan kun je al lactaat gaan opbouwen wat je niet meer kwijt kan raken voor de test. Doe je dit nou de ene keer wel en de andere keer niet dan zouden de test uitslagen kunnen variëren op basis van je tocht naar de test toe en kan er over je fitheid geen zinnige uitspraak worden gedaan.

Al met al genoeg halen op de ergometer en monsters uit het oor voor het benodigde bloed en zweet. De tranen moeten echter van elders komen. Maar geloof me dat komt wel goed, want in bepaalde opzichten in de University of Oxford een universiteit als alle andere: de muren van de bureaucratie zijn immens hoog. Maar dat is een heel ander verhaal.

About these ads